'சுப்ரமணியபுரம்' படத்திற்கு பிறகு ஸ்வாதியை பார்க்க முடிகிறது. முட்டை கண்களுடன் சசிகுமாரை அவர் பார்க்கும் காதல் பார்வை வசீகரிக்கின்றன. 'கண்கள் இரண்டால்...' போல் ஒரு டூயட் பாடலாவது இருந்திருந்தால் சேனல்களில் அடிக்கடி போட்டு படத்திற்கு இலவச விளம்பரத்தைக் கொடுத்திருப்பார்கள். பிளாஷ்பேக்கில் சசிகுமாருக்கு உதவி செய்யும் கிராமத்துப் பெண்ணாக வசுந்தரா. குறைவாக வந்தாலும் நிறைவாக நடித்திருக்கிறார். அதிலும் அவரைத் தாக்க வருபவர்களை தனியாக சமாளித்து இவர் மிரட்டும் தொனியே தனிதான்.

இடைவேளை வரை படத்தின் கலகலப்புக்கு பெரிதும் உதவியிருக்கிறார் கஞ்சா கருப்பு. ஆ..ஊ... என அலட்டல் இல்லாமல் இயல்பாகப் பேசி சிரிக்க வைக்கிறார். சசிகுமாரின் நண்பராக பரோட்டா சூரி, வீட்டுக்காரராக ஞானசம்பந்தம், டாக்டராக ஜெயபிரகாஷ், மற்றும் சசிகுமார் தங்கியிருக்கும் வீட்டின் காம்பவுண்டில் குடியிருக்கும் மற்ற கதாபாத்திரங்களையும் குறிப்பிட வேண்டும். அந்த காட்சிகள் அனைத்தும் மிகவும் யதார்த்தமாக அமைந்துள்ளன.

கதை, திரைக்கதை, வசனம், இயக்கம்- சமுத்திரக்கனி. வெற்றிப் படத்தை எப்படி கொடுக்க வேண்டும் என்ற டெக்னிக் தெரிந்து புதுமையான கதைக்களத்துடன் களம் இறங்கியிருக்கிறார். மனநோயளிகளின் அவல வாழ்க்கையை சித்தரித்து, அவர்களின் பரிதாப நிலையை படம் பிடித்து, அதற்கு காரணம் சுற்றியிருக்கும் சொந்தங்களே என்று இடித்துரைத்திருக்கும் விதம் அருமை.

படத்தின் பெரிய பலமாக அமைந்துள்ளது கதிரின் ஒளிப்பதிவு. படத்தின் முதல் பாதியை நகைச்சுவைகளாலும், எதார்த்தமான சம்பவங்களாலும் கதையை கோர்த்து தந்திருக்கும் சமுத்திரக்கனி, இரண்டாவது பாதியில் விறுவிறுப்பு, ஆக்ஷன் கலந்து அசத்தியிருக்கிறார்.

படத்தில் பாடல்கள் குறைவானாலும் பின்னணி இசையில் நம்மை படத்தோடு ஒன்றிவிட செய்கிறார் இசையமைப்பாளர் சுந்தர் சி. பாபு. குறிப்பாக படத்தின் இரண்டாம் பகுதியில் அவரது இசை படத்தின் வேகத்திற்கு நம்மையும் ஒன்றவைக்கிறது.